Bugüne kadar Karşıyaka-Karagümrük kardeşliğinin nasıl başladığı ile ilgili 80'li yılların başlarına ait, birçok anı kulaktan kulağa geldi ve yazıya geçirildi. Bunlara bir yenisi daha eklendi: Karşıyakamızın Yeşil-Kırmızı Sitesi'nde Koray Şeytan, 1983(1984) senesinde bizzat yaşadığı bir olayı kaleme aldı. Karagümrük misafirperverliğinin ön plana çıkıp, Karşıyakalılara nasıl 'kan'ın çektiğini okuyunca; kardeşliğimizin nasıl temellere dayandığını daha iyi anlayacaksınız! Kardeşliğin öyküsü haberin devamında...

 
1980-81 sezonundan sonraki çileli yıllar.O sıralar İstanbul'da üniversitede talebeyiz.Kanımız kaynıyor. Zannederim 1983 ya da 1984 yılı idi. Karşıyaka İstanbul'a Galata deplasmanına geliyor.Maç Karagümrük'te Vefa Stadında oynanacak. Hemen organizasyon yapıldı. Arkadaşlarla toplandık sabah erkenden stada. Çoğumuz üniversiteli Karşıyakalılar. İlk defa o stada gidiyoruz.O zamanlar iki maçın üst üste oynandığı seneler.Öğlen bizim maç var.Arkadan Eskişehir yine bir İstanbul takımı ile oynayacak.Vefa stadının eski halini bilenler bilir.Stadın girişinde sağ tarafta Karagümrük Kulüp Lokali var. Lokal dediysem, bir kıraathane havasında.Okey masaları kurulmuş.

Neyse,biz stada girdik ve kapalı tiribünde toplandık. İzmir'den gelenlerle birlikte 50-60 kişi kadar varız.Eskişehirlilerde kale arkasında toplanmış.Bizim maçın başlamasına yaklaşık 10-15 dakika kala, okey gurubundan 8-9 kadar Karagümrüklü bizim tribüne geldi. Ceketler omuzda, ayakkabıların üstüne basılmış, ellde tespihler.Bu arada da Eskişehirlilerle ufaktan hırlaşmamız başlamış durumda."Selamun Aleyküm,Hoşgeldiniz" diyerek aramıza girip oturdular. Ufaktan sohbet başladı.Sizin seyircinin methini çok duyduk falan türünden "delikanlı" muhabbetleri yapılıyor. Kısa sürede kaynaşıldı. Kan çekiyor tabii! 

Bir süre sonra içlerinden en bıçkın olanı "Birader biz sizi çok sevdik,bu açıktaki Eskişehirliler sizi rahatsız etti galiba. İsterseniz hemen orayı tahliye edelim" dedi. Biz "tamam,eyvallah" dedik ama 8-9 kişi ile en az 200-300 Eskişehirliyi nasıl tribünden tahliye edecekler, bir anlam da veremedik. Abartmadan söylüyorum. O 8-9 kişinin kale arkası tribününe gidip "tahliyeyi" sağlamaları beş dakika kadar sürdü. Bu işi sadece konuşarak ve direnenleri hafif itip-kakarak yaptılar.Sonradan gelip yanımıza oturdular.Onlar gelirken biz ayağa kalkmış şaşkınlık içinde onları alkışlıyorduk. Arkasından Karagümrük ve Kaf-Sin-Kaf tezahüratları ile maçı hep beraber izledik. Maç bitiminde bizi kapıya kadar uğurladılar.Son sözleri hala aklımdadır. "Birader,bundan sonra bu stad sizin eviniz.Size karşı yamuk yapan olursa bütün Karagümrük arkanızdayız."

Tam tarihsel gelişimi bilmiyorum ama Karagümrük-Kaf kaf dostluğunun bu maçla ve bu tahliye işlemi ile başladığını hatırlıyorum.

KORAY ŞENTAY

http://www.yesilkirmizi.net/haber_detay.asp?haber_id=5518